Ο Πανιώνιος είναι μια ομάδα που φημίζεται για τα ταλέντα που έχει αναδείξει, τόσο στο ποδόσφαιρο όσο και στο μπάσκετ. Πολλοί από τους περίφημους αυτούς παίκτες προήλθαν από τις ακαδημίες της ομάδας, άλλοι τόσοι όμως προήλθαν από ομάδες μικρών κατηγοριών.
Οι μεγάλες ομάδες στο παρελθόν δεν διέθεταν σπουδαίες ακαδημίες. Δεν είχαν την ανάγκη αυτή διότι διαθέτοντας την οικονομική ευρωστία είχαν τη δυνατότητα να αποκτούν οποιονδήποτε παίκτη (έναντι μάλιστα πινακίου φακής ή ακόμη και χωρίς άμεσα οικονομικά ανταλλάγματα – για ένα διορισμό στον Ο.Τ.Ε, για ένα σάμαλι κ.λ.π – έχουμε ακούσει πολλά) από τις ομάδες που διέθεταν τμήματα υποδομών, όπως ο Απόλλων, ο Εθνικός και ασφαλώς ο Πανιώνιος. Συνέπεια αυτών; Δεν μπόρεσε να γεφυρωθεί το ποιοτικό μας φράγμα γιατί μόλις αναδεικνύαμε κάποιον παίκτη τον χάναμε άμεσα…
Στις μέρες μας οι μεγάλες ομάδες όχι μόνο διαθέτουν οργανωμένο δίκτυο σκάουτιγκ στις μικρές κατηγορίες αλλά και οργανωμένα τμήματα υποδομών και μάλιστα σε βαθμό υπερβολής, αλλά έχουν την δυνατότητα να απορροφούν οποιονδήποτε ταλαντούχο πιτσιρικά τους γυαλίσει.
Πλέον στο παιχνίδι των Ακαδημιών, πέρα από τις γνωστές ποδοσφαιρικές ομάδες, έχουν μπει και οι ακαδημίες 5 Χ 5 οι οποίες έχουν καταφέρει να αποσπάσουν ένα σημαντικό κομμάτι των διαθέσιμων ταλέντων. Οι ακαδημίες αυτές , από τη στιγμή που δεν διαθέτουν ανδρικά τμήματα και ακριβώς επειδή δεν συμμετέχουν σε εθνικά πρωταθλήματα προτιμούν να διαθέτουν τους ταλαντούχους παίκτες στις μεγάλες ομάδες.
Έτσι η δεξαμενή από την οποία ομάδες σαν τον Πανιώνιο αντλούσαν ταλέντα πέραν των Ακαδημιών τους έχει αρχίσει να στερεύει.
Ας μην κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Στην Ελλάδα δεν δίνουμε ευκαιρίες στους νεαρούς Έλληνες παίκτες. Για πολλούς λόγους προτιμούμε τους φθηνούς παίκτες από το εξωτερικό.
Ακόμη κι έτσι έχει ο Πανιώνιος πρόσβαση σε τέτοιες μεταγραφές; Μπορούμε να αποκτήσουμε φθηνούς κοινοτικούς ή ξένους παίκτες οι οποίοι να μπορούν να αποδώσουν άμεσα; Όχι.
Μπορεί ο σκόυτερ να κάνει ικανοποιητική δουλειά μέσα σε ένα ταξίδι ή με μόνη την παρακολούθηση dvd; Ούτε.
Νομίζω ότι η συνεργασία με τν Εσπανιόλ ήταν σε κάποιο βαθμό λανθασμένη. Σίγουρα ενισχύθηκε το κύρος της ομάδας και αποκτήθηκε ένας ταλαντούχος παίκτης όπως ο Σίτο Ριέρα. Από εκεί και πέρα αποδείχθηκε ότι η Εσπανιόλ ήταν διατεθειμένη να μας δανείσει παίκτες απλά και μόνο για να αποκτήσουν κάποιες ευκαιρίες για αγωνιστική δράση. Όχι όμως και παίκτες που θα μπορούσαν να βοηθήσουν σημαντικά ή να κάνουν τη διαφορά. Χαρακτηριστικό το παράδειγμα με τον ταλαντούχο Ισραηλινό που λέγεται ότι ζητήσαμε…
Μια τέτοια συνεργασία ίσως και να μας συμφέρει οικονομικά, μακροπρόθεσμα όμως μπορεί και να μας ζημιώνει, διότι οι συγκεκριμένοι δανεικοί παίκτες δεν έχουν ιδιαίτερο κίνητρο να αγωνιστούν, ιδίως όταν η επιστροφή τους ή η ένταξή τους στην πρώτη ομάδα της Εσπανιόλ δεν είναι εξασφαλισμένη κι εμείς παράλληλα χάνουμε την ευκαιρία να καθιερώσουμε στη θέση τους κάποιους Έλληνες ταλαντούχους παίκτες.
Γιατί μια ομάδα σαν την Εσπανιόλ δέχθηκε να συνεργαστεί μαζί μας; Είναι προφανές. Θέλησε να ανοίξει με το μικρότερο κόστος μια πόρτα προς ένα υποβαθμισμένο πρωτάθλημα και να έχει τον πρώτο λόγο (χωρίς σπουδαίες δεσμεύσεις) στα όποια ταλέντα μπορούσαν να της υποδειχθούν, τα οποία, δεδομένης της διαφοράς των οικονομικών μεγεθών, θα μπορούσε να αποκτήσει φθηνά.
Αυτοί λοιπόν είναι πιο έξυπνοι; Δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι αντίστοιχο;
Για πολλά χρόνια το Ελληνικό πρωτάθλημα τροφοδοτήθηκε και στηρίχθηκε από παίκτες της Βαλκανικής. Βούλγαροι, Γιουγκοσλάβοι, Ρουμάνοι και σε κάποιες περιπτώσεις Τούρκοι και Κύπριοι προσέφεραν σπουδαίες υπηρεσίες. Σημαντικό ότι για όλους αυτούς, που μαθαίνουν τα βασικά του ποδοσφαίρου από την παιδική τους ηλικία, το Ελληνικό πρωτάθλημα και ομάδες όπως ο Πανιώνιος αποτελούσαν μια τεράστια επαγγελματική ευκαιρία.
Με δεδομένα τα προβλήματα που προανέφερα ως προς την εύρεση Ελλήνων παικτών, ο Πανιώνιος οφείλει να αναπτύξει συνεργασίες και αδελφοποιήσεις με ομάδες της Βαλκανικής και της ευρύτερης Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Αν είναι δυνατόν να δημιουργήσει Ακαδημίες ή έστω να δώσει το brand name σε Ακαδημίες του εξωτερικού κατά τα πρότυπα των μεγάλων Ευρωπαϊκών ομάδων. Ακούγεται παράδοξο; Αφού το κάνουν οι κορυφαίες Ευρωπαϊκές ομάδες, σίγουρα δεν είναι…
Ο Πανιώνιος πρέπει αποκτήσει πρόσβαση σε φθηνούς ξένους παίκτες που θα βλέπουν τον Πανιώνιο ως τεράστιο άλμα στην καριέρα τους. Αυτοί οι παίκτες θα έχουν και τεράστια μεταπωλητική αξία. Πρέπει εν ολίγοις να γίνουμε Εσπανιόλ στη θέση της Εσπανιόλ. Η συνεργασία με αυτές τις ομάδες και η παρουσία παικτών από την Βαλκανική μπορεί να έχει και άλλα οφέλη. Μπορεί να προσελκύσει θεατές και αθλούμενους από τις χώρες αυτές. Γιατί είναι σίγουρο ότι ο Αλβανός, ο Βούλγαρος και ο Σέρβος μετανάστης και αντίστοιχα τα παιδιά τους θα έχουν ως πρότυπο και θα παρακολουθούν τους ομοεθνείς τους, άρα και την ομάδα τους. Μήπως δεν θέλουμε τους μετανάστες; Μα όλοι οι Μικρασιάτες, είμαστε εξαναγκασμένοι μετανάστες…
Εννοείται βέβαια ότι δεν προτείνω τον αφελληνισμό του Πανιωνίου ή την μη ανάδειξη Ελλήνων παικτών, αλλά ουσιαστικά την προσεκτική επιλογή ξένων παικτών από οικίες αγορές και την επαγγελματική οργάνωση του τμήματος σκάουτιγκ.
Μέσα στις επόμενες ημέρες θα αναρτήσω ένα κείμενο το οποίο θα προτείνει μια συγκεκριμένη αδελφοποίηση – συνεργασία, η οποία θεωρώ ότι θα μπορέσει να μας ανοίξει τον δρόμο σε μια φιλόξενη και παρθένα ποδοσφαιρική αγορά την οποία έχουμε παραμελήσει, ενώ θα μπορεί να δημιουργήσει και αρκετές επιχειρηματικές συνεργασίες.
Θα ήθελα να ευχαριστήσω από καρδιάς τόσο τον Jon όσο και τον Vassili K για τις ιδέες που μου έδωσαν. Είναι πάντα μεγάλη ευχαρίστηση να κουβεντιάζω μαζί τους.







